Samen met haar man Tjeerd Visser (1929-1979) verhuisde Mare in 1962 naar een oud schoolgebouw. Daar maakten zij een vrijplaats voor kunst, poëzie en collectief leven. Beiden gaven hun baan op om zich volledig op kunst te richten. Mare signeerde haar eerste werk als Cor Visser, maar koos als snel voor de naam Mare van der Woude. Die naam verwijst naar haar woonplek Haudmare en haar meisjesnaam.
In 1968 was zij mede-initiatiefnemer van Nachtboot, een tentoonstelling met een catalogus waarin beeldende kunst en poëzie samenkwamen. Van 1969 tot 1973 was Haudmare een commune waar experiment en solidariteit centraal stonden.
Het werk van Mare van der Woude past niet in één kunststroming. Haar stijl is enorm gevarieerd, maar haar werk laat altijd haar eigenzinnige karakter zien. Idealisme en het verlangen naar een betere wereld spelen daarin een grote rol.
